Perilous Ventures

Misere
Terwijl ik mij eerder vandaag onderdompelde in een waterplas met wilde waterlelies (gewoon kuil graven, wachten op regen en de rest komt vanzelf), en nu inmiddels in een hangmat lig, ijsblokjes zacht hoor tinkelen in het glas en een morello sigaretje opsteek (1 euro voor een pakje), bedenk ik hoe miserabel de wereld in elkaar steekt. Ik mijmer zacht wiegend terwijl krekels en kikkers op het veldje verderop er lustig op los zingen. Loom van de hitte en voorafgaande tongstrelende, overdadige rijsttafel bij Saryna's aan de gemenelandsweg probeer ik te bedenken hoe erg het allemaal is in de wereld. En dat volgens een woedend mailtje van mijn moeder, ik ja moi hoogstpersoonlijk verantwoordelijk ben voor de overwinning van Wilders en Rutte samen.
Ik strek een voet uit de hangmat ter verkoeling. Nog maar een slokje.
Ik had toch heus iemand gemachtigd om namens mij op Groenlinks te gaan stemmen.
Ik zou nog even kunnen gaan zwemmen.
De faya lobi bloemen hier op het erf geuren zoet.
De eigenaresse slentert in innige omhelzing met haar man voorbij.
De koers van de Surinaamse Dollar is ineens op hol geslagen. De prijs voor het cement, nodig om een eigen huisje af te bouwen, is in een week tijd verdubbeld. De dollars waarmee veel import goederen moeten worden betaald dreigen onbetaalbaar te worden. Bouterse en Brunswijk lijkt het niet te schelen. Dat zij hiervoor verantwoordelijk zouden zijn is al helemaal een boodschap aan dovemansoren.
Ik zet mijn voet tegen de manja boom waaronder ik hang en zet me zachtjes af. Een rijpe vrucht valt zo ongeveer in mijn hand.
Zullen we morgen naar de vlinderkwekerij gaan of toch ergens een verkoelende kreek opzoeken?
Ja ja, wat een misere allemaal. De wereld is slecht. Echt.